Διαφήμιση

 




Κεντρική ομιλία της Απεργιακής Συγκέντρωσης της 5η Μάη από τον Πρόεδρο του Εργατικού κέντρου Λευκάδας-Βόνιτσας κ. ΝΙΚΟ ΣΤΑΜΑΤΕΛΟ
PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 05 Μάιος 2010


Συνάδελφοι εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι και νέες

Σαρωτικό πόλεμο σε βάρος του εργαζόμενου λαού έχει κηρύξει η κυβέρνηση, με την επιβολή νέων, ακόμα πιο βάρβαρων μέτρων, που θα οδηγήσουν σε παραπέρα εξαθλίωση μεγάλα τμήματα των λαϊκών στρωμάτων, με δραματική μείωση του εισοδήματος και με τη συντριβή όσων ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων έχουν απομείνει.

Τα μέτρα, τα οποία ανακοινώθηκαν από την κυβέρνηση, περιέχονται στο «πακέτο» της συμφωνίας για την ενεργοποίηση του μηχανισμού δανειοδότησης της ΕΕ και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Πολύ συνοπτικά τα μέτρα που ανακοινώθηκαν περιλαμβάνουν:

  • Ληστεία 13ου και 14ου μισθού από 50 έως 80% στο Δημόσιο.
  • Μείωση επιδομάτων από 3 έως 8%.
  • Για τη 13η και 14η σύνταξη η κλοπή ανέρχεται από 50% και πάνω.
  • Μείωση των συντάξεων μέσω ΛΑΦΚΑ.
  • Σταματάει η 2η δόση του επιδόματος πείνας (Αλληλεγγύης).
  • Στο γύψο οι αυξήσεις.
  • Απολύσεις με τον "Καλλικράτη".
  • Δραματική μείωση συντάξεων μέσω του υπολογισμού τους σε ολόκληρο τον εργάσιμο βίο. Συντάξεις-επιδόματα.
  • Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
  • Πετσόκομμα των ΒΑΕ και των αναπηρικών συντάξεων.
  • Κατάργηση της 37ετίας.
  • Απελευθέρωση των απολύσεων.
  • Κατάργηση της ΕΓΣΣΕ, του κατώτερου μισθού.
  • Αύξηση των εργαζομένων με μερική απασχόληση και ωρομίσθιο.
  • Πλήρης παράδοση της ενέργειας, του ΟΣΕ και άλλων τομέων στο ιδιωτικό κεφάλαιο.
  • Αύξηση του ΦΠΑ από 21 σε 23% και από 10 σε 11% και νέους φόρους σε ποτά, καύσιμα και τσιγάρα.

Τα μέτρα στοχεύουν σε δυο κεντρικές κατευθύνσεις:

α) Στην παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης και την εξασφάλιση ακόμα φθηνότερου εργατικού δυναμικού για τους κεφαλαιοκράτες.

β) Την εξασφάλιση κεφαλαίων - μέσω των δανείων που θα πληρώσει και πάλι ο ελληνικό λαός - για τη χρηματοδότηση και στήριξη των τραπεζιτών, των βιομηχάνων και των εφοπλιστών.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει τα μέτρα - πτώχευσης του λαού σαν «μονόδρομο», για να εξασφαλιστούν τα δάνεια από την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Μέρος αυτών των χρημάτων θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή των προηγούμενων δανείων στις καπιταλιστικές αγορές και τα υπόλοιπα θα καταλήξουν στα θησαυροφυλάκια των τραπεζιτών και των εφοπλιστών με τη μορφή επιχορηγήσεων.

Ο ελληνικός λαός που σήμερα καλείται να «θυσιάσει» τα πάντα στη νόθα «εθνική προσπάθεια», θα κληθεί εκ νέου από τον επόμενο χρόνο κιόλας να πληρώσει τα επιπλέον πανωτόκια σε Ευρωπαίους εταίρους και ΔΝΤ.

Η νέα ταξική επέλαση της κυβέρνησης γίνεται στο «φόντο» της χορήγησης των υψηλότοκων δανείων των ιμπεριαλιστικών οργανισμών προς τα κρατικά ταμεία.

Η κυβερνητική προπαγάνδα επιχειρεί να εμφανίσει τα μέτρα σαν «αναγκαία» για τη «διάσωση της χώρας από τη χρεοκοπία».

Προκλητικά, μάλιστα, κυβερνητικά στελέχη υποστήριζαν ότι «τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και εδώ που έχουμε φτάσει, το μέγεθος των μέτρων περνάει σε δεύτερη μοίρα».

Η βάρβαρη επίθεση κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ, με την απόλυτη στήριξη της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ, στο όνομα της «σωτηρίας της πατρίδας», έχει δρομολογηθεί πολύ νωρίτερα στα πλαίσια του «ευρωοικοδομήματος», προκειμένου να φορτωθούν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες του λαού, με στόχο την ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας» και της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου.

Η «συμφωνία» για το μηχανισμό δανειοδότησης και τη χορήγηση δανείων ύψους 120 δισ. ευρώ, όπως ισχυρίζονται οι κυβερνώντες, θα αξιοποιηθεί από την εγχώρια άρχουσα τάξη σαν το «άλλοθι» για την άμεση εφαρμογή των προαποφασισμένων καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων.

Οι περιβόητες «διαβουλεύσεις» της «τρόικας» των τεχνοκρατών που βρέθηκαν στην Αθήνα με την ελληνική κυβέρνηση, παρά τον «διαπραγματευτικό» τόνο που επιχείρησε να τους προσδώσει η τελευταία, με τον ισχυρισμό ότι έχει θέσει «κόκκινες γραμμές» στην επιβολή των μέτρων, δεν αποτέλεσαν τίποτα περισσότερο από το αναγκαίο «στήριγμα» που αναζητά για να καρατομήσει το εισόδημα και τις κατακτήσεις που έχουν απομείνει για την εργατική τάξη.

Το σύνολο των εγκληματικών μέτρων σε βάρος των εργαζομένων, που ανακοινώθηκαν με δόσεις, από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (μέτρα «Προγράμματος Σταθερότητας», νέα μέτρα στις 3 του Μάρτη και η φονική καταιγίδα που ανακοινώθηκε στις 2 του Μάη) ήταν προαποφασισμένα.

Είχαν σχεδιαστεί από καιρό και κάποιοι αναζητούσαν την ευκαιρία να τα προωθήσουν στην πράξη. Αυτό επαληθεύεται από τα παρακάτω γεγονότα και αλήθειες:

Πρώτον: Η επίθεση σε βάρος των εργασιακών σχέσεων και του ασφαλιστικού συστήματος είχε συγκεκριμενοποιηθεί ήδη από τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκέμβρη του 2009, όταν και από τις 27 κυβερνήσεις των χωρών - μελών της ΕΕ υιοθετήθηκε η νέα στρατηγική για το 2020, με την οποία ανανεώνονται οι στόχοι της στρατηγικής της Λισαβόνας, που αποφασίστηκε την άνοιξη του 2000 στην ομώνυμη πόλη.

Δεύτερον: Ολα τα σαρωτικά μέτρα έχουν διατυπωθεί, με τη μορφή των προτάσεων, εδώ και πολλά χρόνια, στις εκθέσεις των Οργανισμών αυτών για την ελληνική οικονομία.

Ευθέως έθεταν το ζήτημα της κατάργησης των Συλλογικών Συμβάσεων - άρα και του κατώτατου μισθού - και την αντικατάστασή τους με επιχειρηματικές ή ακόμα και με ατομικές συμβάσεις.

Απαιτούσαν την αλλαγή της εργατικής νομοθεσίας για την προστασία από τις απολύσεις, σε συνδυασμό με τον περιορισμό ή και την κατάργηση των αποζημιώσεων για απολύσεις, την επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης και τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, έτσι ώστε, με τη χρήση των ωραρίων - «λάστιχο» και τη διάσπαση του εργάσιμου χρόνου σε «ενεργό» και «ανενεργό», να απαλλάσσονται οι εργοδότες από την καταβολή υπερωριακής αποζημίωσης.

Κι όλα αυτά για να φτηνύνει ακόμα περισσότερο η εργατική δύναμη.

Τρίτον: Το σύνολο των μέτρων που ανακοινώθηκε προχτές αποτελεί, εδώ και δεκαετίες, την αντιλαϊκή χάρτα των εκπροσώπων του ντόπιου κεφαλαίου, που με κάθε ευκαιρία ζητούσαν την προώθηση πολιτικών που θα ικανοποιούσαν αξιώσεις προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση.

Τέταρτον: Τα αδιέξοδα του ελληνικού καπιταλισμού περιγράφονται τα τελευταία χρόνια γλαφυρά στις Εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδας, οι οποίες, μιλώντας τη γλώσσα της πλουτοκρατίας, προειδοποιούσαν ότι ο κύκλος της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που στηρίχθηκε στα χαμηλά επιτόκια, στην πιστωτική επέκταση και κατά συνέπεια στην ενίσχυση της ατομικής χρέωσης - κατανάλωσης, εξαντλείται και γι' αυτό απαιτούνται διαρθρωτικές αλλαγές, στην κατεύθυνση των αντιλαϊκών ανατροπών.

Όλα δηλαδή τα μηνύματα έδειχναν ότι οι ανάγκες του κεφαλαίου για να συνεχίσει στις σύγχρονες συνθήκες την κερδοφόρα δράση του, οδηγούσαν τους εκπροσώπους του στην αναζήτηση τρόπων αύξησης της υπεραξίας που καρπώνονται.

Κι αυτό μπορεί να γίνει παρά με μία και μόνο μέθοδο:

Την αύξηση της κλοπής του πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι, με αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης.

Τα δολοφονικά μέτρα που ανακοινώθηκαν, από την τρόικα ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ και την κυβέρνηση δεν ήταν παρά το επόμενο αυτονόητο για το κεφάλαιο βήμα.

Η κυβέρνηση διεξάγει τον πόλεμο κατά του ελληνικού λαού σε απόλυτη συστράτευση και με την πολύτιμη στήριξη της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ.

Το νέο πακέτο των εξοντωτικών μέτρων συνδυάστηκε με την ένταση μιας προπαγάνδας στηριγμένης σε κάλπικα διλήμματα και σαθρά επιχειρήματα.

Και τι δεν ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο

Ότι «τα μέτρα είναι αναγκαία για να μη χρεοκοπήσει ο λαός» και δεν υπήρχε άλλη επιλογή για τη σωτηρία της πατρίδας».

Ότι «δε θίγονται οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα».

Ότι « οι θυσίες είναι σκληρές αλλά αναγκαίες. Διότι μόνο έτσι θα μπορέσουμε να χρηματοδοτήσουμε τα 300 δισ. ευρώ του χρέους μας».

Ότι «Είναι ευκαιρία να φτιάξουμε μια καλύτερη Ελλάδα, πιο δίκαιη, πιο ανθρώπινη, μια Ελλάδα της διαφάνειας, της ανάπτυξης, μια Ελλάδα ανταγωνιστική».

Μόνο που όταν έλεγε λαός εννοούσε το κεφάλαιο και Ελλάδα όχι αυτή των πολλών που παράγουν αλλά αυτήν του κεφαλαίου που κλέβουν τον ιδρώτα των πολλών.

Έτσι ερμηνεύοντας αυτά τα ιδεολογήματα , η κυβέρνηση με τα νέα δάνεια έχει στόχο να υπηρετήσει τα χρέη προς τους τραπεζίτες της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Αμερικής, να εξασφαλίσουν νέα προνόμια για το μεγάλο κεφάλαιο, την ίδια ώρα που ο ελληνικός λαός θα οδηγείται στην πτώχευση

Αυτή είναι η «πατρίδα» που θέλουν να σώσουν.

Η «πατρίδα» του καπιταλιστικού κέρδους και όχι η πατρίδα των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Το μόνο που θα απομείνει μετά την επέλαση της κυβέρνησης, είναι ένας νέος εργασιακός μεσαίωνας και ένας χρεοκοπημένος λαός.

Η ανταγωνιστική Ελλάδα θα είναι μια Ελλάδα της φτώχειας και της ανέχειας για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού και μια Ελλάδα της υπερκερδοφορίας για το κεφάλαιο.

Αυτή η αισχρή προπαγάνδα της κυβέρνησης, που στοχεύει ευθέως στις συνειδήσεις του λαϊκών στρωμάτων, ενισχύθηκε από μια επικοινωνιακή καταιγίδα των κυβερνητικών στελεχών που προσπαθούσαν να εμφανίσουν «θετικές αλλαγές» που περιλαμβάνονται στο αντιλαϊκό «πακέτο», μιλώντας για «σκληρές διαπραγματεύσεις» της κυβέρνησης με την τρόικα.

Εχουν βαλθεί μέσα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης των επιχειρηματικών ομίλων να παρουσιάσουν ως υπαίτιους για την κρίση το δημόσιο τομέα, τους υψηλούς μισθούς και τις υψηλές συντάξεις των δημόσιων υπαλλήλων, τα «προνόμια» κάποιων ομάδων μισθωτών και άλλων κοινωνικών ομάδων.

Θέλουν να στρέψουν τους εργαζόμενους ενάντια, όχι σε αυτούς που δεκαετίες εκβιάζουν και εκλέγονται με το ρουσφέτι, αλλά σε αυτούς που αναγκάζονται να υποκύψουν στη ρουσφετολογία.

Θέλουν να κρύψουν ότι υπάρχουν τεράστιες ανάγκες σε προσωπικό, για παράδειγμα, στα δημόσια νοσοκομεία, στα σχολεία όλων των βαθμίδων, στις κοινωνικές υπηρεσίες κλπ. και ότι η κάλυψή τους με θέσεις πλήρους και σταθερής εργασίας είναι προς όφελος όλης της κοινωνίας.

Θέλουν, επίσης, να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους από τις σύγχρονες ανάγκες που μπορούν να ικανοποιηθούν σήμερα, όπως βασικός μισθός 1.400 ευρώ, σύνταξη στα 55 για τις γυναίκες, στα 60 για τους άντρες, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία και Υγεία.

«Σκούζουν» όλοι οι εκπρόσωποι των εργοδοτών στις τηλεοράσεις, στα ραδιόφωνα και τις εφημερίδες ότι «φταίμε όλοι», ότι «ζούσαμε τόσα χρόνια σαν πλούσιοι», ότι ζούμε πολύ και πρέπει να παίρνουμε σύνταξη λίγο πριν τον τάφο.

Από κοντά και οι εργοδοτικές και οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές παρατάξεις χρόνια και χρόνια να καλλιεργούν το συντεχνιασμό την μοιρολατρία και την υποταγή στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος που μέχρι πριν λίγες ημέρες δεν είχε ακούσει τίποτα για τα μέτρα που ετοίμαζε η κυβέρνηση και έσπευδε στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετάνια» για να συζητήσει με τους εκπροσώπους του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μετά την ανακοίνωση των μέτρων της κυβέρνησης που στηρίζει, δήλωσε ότι

«Είναι ώρα να αναπτύξουμε έντονους κοινωνικούς αγώνες»

Είναι αυτός που επίμονα, σταθερά και με συνέπεια εμποδίζει τους αγώνες της εργατικής τάξης, σαμποτάρει κάθε αγωνιστική κίνηση και ως εκπρόσωπος της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ έφτασε να κηρύξει παράνομη την απεργία του Δεκέμβρη των συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και απειλούσε με συνέπειες τους εργάτες!

Είναι ο ίδιος που ακόμα και αυτή την ύστατη ώρα δεν καταλογίζει την παραμικρή ευθύνη στην κυβέρνηση, προφανώς γιατί θεωρεί - όπως δήλωνε μέχρι πρόσφατα - ότι τα μέτρα αυτά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν τα θέλει, δεν τα επιδίωξε και απλώς - η δύστυχη - υπέκυψε στις πιέσεις των αγορών.

Τις τελευταίες μέρες φουντώνουν ξανά οι συζητήσεις για τους «κλέφτες» που πλούτισαν σε βάρος του λαού και έφεραν τη χώρα σε κατάσταση τέτοια ώστε σήμερα να παρουσιάζουν σαν αναπόφευκτα τα αντιλαϊκά μέτρα.

Η συζήτηση συντηρείται πρώτα και κύρια από την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου, επειδή ακριβώς θέλουν από κοινού να βγάλουν από το κάδρο των βέβαιων λαϊκών αντιδράσεων τη φιλομονοπωλιακή στρατηγική τους.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση σιγοντάρισε και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ που ζήτησε «να αλλάξουν οι νόμοι περί ευθύνης υπουργών και οι υπεύθυνοι να βρεθούν στη φυλακή...».

Μόνο που στη φυλακή δεν πρέπει να μπούνε μόνο τα «λαμόγια», «οι κλέφτες» κλπ., αλλά και η πολιτική που ληστεύει «νόμιμα» και «ηθικά» τον ιδρώτα του λαού.

Αυτή την πολιτική πρέπει να «φυλακίσουν» με τον αγώνα τους οι εργαζόμενοι.

Αλλά σε αυτή την πολιτική ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ όχι μόνο δε θέλει να πάει ενάντια, αλλά κάνει ό,τι μπορεί για να κυκλοφορεί ελεύθερη...

Όλοι τους ταυτίζουν την κρίση αποκλειστικά με τα ελλείμματα και λένε στο λαό:

Γι' αυτά τα ελλείμματα φταίνε κάποιοι «κακοί» πολιτικοί που δε διαχειρίστηκαν σωστά την πολιτική τους εξουσία.

Φταίνε και κάποιοι που φοροδιαφεύγουν και πλούτισαν παράνομα.

Σ' αυτούς να ξεσπάσεις την οργή σου.

Η πολιτική μας είναι αθώα.

Στη βάση αυτή, σύσσωμο το αστικό πολιτικό σύστημα, με πρώτη την κυβέρνηση, δεσμεύεται ότι θα καθίσει στο σκαμνί τους «κλέφτες».

Τι επιδιώκουν;

Να στρέψουν τη λαϊκή αγανάκτηση σε ανέξοδη και ακίνδυνη για την πλουτοκρατία εκτόνωση.

Κοροϊδεύουν το λαό, προκειμένου να κρυφτεί πίσω από το παραπέτασμα των εντυπώσεων η ουσία.

Που δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι η πολιτική του κεφαλαίου είναι αυτή που δημιούργησε την κρίση.

Η στρατηγική που υπηρέτησαν διαχρονικά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, πολιτική πριμοδότησης του κεφαλαίου, ευθύνεται για τα ελλείμματα και τα χρέη.

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, μέσα στο βούρκο ενός συστήματος που στηρίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και στη σύμφυση του κεφαλαίου με τους πολιτικούς του εκπροσώπους, αναπτύχθηκαν και γιγαντώθηκαν φαινόμενα διαφθοράς, εξαγοράς, προσωπικού πλουτισμού, μίζας και ρουσφετιών.

Αυτοί που σηκώνουν τη σημαία της «κάθαρσης», έχουν τα χέρια τους λασπωμένα από τη βρωμιά μιας πολιτικής σάπιας και αντιλαϊκής μέχρι το μεδούλι.

Σκάνδαλο και βρωμιά είναι η πολιτική αναπαραγωγής του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Η στρατηγική τους είναι αυτή που παράγει τη νόμιμη και «παράνομη» κλεψιά, επειδή ακριβώς προστατεύει, αναπαράγει και βαθαίνει την πιο «νόμιμη» κλεψιά από όλες:

Την κλοπή του ιδρώτα των εργαζομένων από μια χούφτα κεφαλαιοκράτες.

Ακόμα κι αν κάτσει ένα τσούρμο από το σινάφι τους στο σκαμνί, ο λαός δεν πρόκειται να δει καλό στο μισθό και τα δικαιώματά του, στη ζωή των παιδιών του.

Συνάδελφοι

Στα πρωθυπουργικά κελεύσματα για «εθνική συστράτευση», οι εργαζόμενοι πρέπει να αντιτάξουν τη δικής τους ταξική συμμαχία.

Απέναντι στον ολοκληρωτικό πόλεμο του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων, ήρθε η ώρα η εργατική τάξη να απαντήσει με πόλεμο.

Να ανατρέψει στους δρόμους του αγώνα, μέσα από τις γραμμές των ταξικών δυνάμεων με την επικεφαλής το ΠΑΜΕ, τις «συμφωνίες», τα προγράμματα και τους σχεδιασμούς ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. και των ιμπεριαλιστικών τους «συμμάχων».

Να σηκώσει το κεφάλι ψηλά και να συνειδητοποιήσει ότι τον πόλεμο αυτό τον δίνει για την ίδια της τη ζωή, για το μέλλον των παιδιών της.

Η αγανάκτησή όλων μας πρέπει να αρχίσει να μετατρέπεται σε πάλη ταξική, όχι για να μην περάσουν απλώς τα νέα μέτρα, αλλά για τη ζωή που μας αξίζει και που μας τη στερούν τα μονοπώλια, επειδή η παραγωγή υποτάσσεται στα κέρδη τους και όχι στις κοινωνικές ανάγκες.

Η εργατική τάξη, σε συμμαχία με τους αυτοαπασχολούμενους και τη φτωχή αγροτιά, δεν έχει άλλη επιλογή από τον ανυποχώρητο αγώνα για ενίσχυση του λαϊκού αντιμονοπωλιακού μετώπου, της συμμαχίας εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, αγροτών.

Το μήνυμα της σημερινής απεργίας πρέπει να ηχήσει πολύ βροντερά:

Κλιμάκωση με ταξική ενότητα, κόντρα στις κυβερνητικές φωνές και τα διασπαστικά καλέσματα των καλοπληρωμένων «δημοσιογράφων», των «σοφών» πρυτάνεων των πανεπιστημίων που με το απαράδεκτο ψήφισμα τους , αναπαράγουν όλη την κυρίαρχη προπαγάνδα για τον πατριωτισμό της υποταγής, λέγοντας ότι «η κρίση μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με τη συνειδητή συνεισφορά όλων των πολιτών».

Εργαζόμενοι

Ψηλά το κεφάλι, μπορούμε να τους σαρώσουμε. Όλους μαζί.

Οι ώρες, οι μέρες είναι τόσο κρίσιμες που καμιά ανοχή δεν πρέπει να δείχνεται σε ψευτοκλάψες που έχουν στόχο να ενοχοποιούν εργάτη τον εργάτη.

Ο πλούτος που παράγουν μόνο οι εργάτες, είναι συγκεντρωμένος στην τάξη που πληρώνει και τους κονδυλοφόρους της και τα κόμματά της.

Για να αποδοθεί το δίκιο του εργάτη, πρέπει οι καπιταλιστές να χάσουν. Δεν είναι θέμα διαχείρισης.

Η επιβολή αυτού του δίκιου θα κριθεί στους δρόμους.

Και θα κριθεί από το βαθμό της ταξικής συσπείρωση των εργατών ενάντια στους καπιταλιστές.

Θα κριθεί από τη λαϊκή συσπείρωση στα μέτωπα αγώνα.

Σήμερα, 192 χρόνια από τη γέννηση του Μαρξ, δάσκαλου και ηγέτη του προλεταριάτου τα λόγια του ότι :

«οι φιλόσοφοι μονάχα εξηγούσαν με διάφορους τρόπους τον κόσμο, το ζήτημα όμως είναι να τον αλλάξουμε»,

είναι επίκαιρα όσο ποτέ.

 

Τελευταία Ενημέρωση ( Τετάρτη, 05 Μάιος 2010 14:19 )
 


 


FAIL (the browser should render some flash content, not this).

Customer Feedback
Feedback Analytics